rhodesian ridgeback

Gezondheid

Juveniele Myoclonische Epilepsie (JME)

Juveniele myoclonische epilepsie (Rhodesian Ridgeback type) is een erfelijke neurologische aandoening. Het ziektebeeld uit zich tussen 6 weken en 1.5 jaar leeftijd door middel van frequente, oncontroleerbare spierbewegingen (myoclonische krampen) vergelijkbaar met elektrische schokken of schrikreactie. Deze krampen komen het meeste voor in de ledematen, hoofd, oogleden en kaken en kunnen variëren tussen milde, bijna niet waarneembare bewegingen, tot ernstige, dramatische bewegingen waarbij honden opspringen of tegen voorwerpen aan kunnen lopen.

De myoclonische krampen komen het meeste voor als de honden in rust zijn of in de eerste fases van de slaap. Sommige honden met dit type epilepsie kunnen worden getriggerd door stress factoren (lichtflitsen, snelle temperatuursveranderingen, ziekte, vaccinatie). Honden die lijden aan deze aandoening lijken volledig normaal tussen deze episodes, maar kunnen na een aanval wel gedesoriënteerd zijn of geprikkeld. Het ziekteverloop kan mogelijk progressief zijn bij een aantal honden.

Er is een genetische test beschikbaar die een mutatie in het DIRAS1 gen kan opsporen. Dit is een betrouwbare test om na te gaan of een Ridgeback vrij – drager of lijder is van deze aandoening. JME vererft via een autosomaal recessief patroon. Dit betekent dat een dier 2x het gemuteerde gen (van elke ouder 1) moet hebben om de ziekte te ontwikkelen.

Over het algemeen ontwikkelen dragers (1x afwijkend gen, 1x gezond gen) zelf geen ziektebeeld, maar indien deze gepaard worden aan een andere drager van JME is er een risico op aangedane pups in het nest. Uit zo’n 2x drager combinatie heeft een pup 25% kans om lijder te worden, 50% kans om drager te worden van de mutatie op het DIRAS1 gen.

De JME test is een van de verplichte testen van de RRCN voordat een Ridgeback mag worden ingezet in de fokkerij.

De genotypes:

Hieronder volgt een korte samenvatting van de mogelijke uitslagen en de relevantie daarvan voor de fokkerij:

Genotype N/N – homozygoot gezond                                                                                                                                     
Deze hond heeft niet de mutatie en kan daarom geen JME ontwikkelen. Het kan geen mutatie doorgeven aan zijn nakomelingen.

Genotype N/JME – heterozygoot drager
Deze hond heeft 1 kopie van het gemuteerde gen. Hij/zij is zelf klinisch gezond, maar kan de mutatie doorgeven aan zijn nakomelingen met een kans van 50%. Zo’n hond zou alleen gepaard mogen worden met een hond met het genotype N/N (homozygoot gezond).

Genotype JME/JME – homozygoot aangedaan  
Deze hond heeft twee gemuteerde versies van het gen en heeft een zeer hoog risico op het ontwikkelen van JME. Er is 100% kans dat deze hond de mutatie doorgeeft aan zijn nakomelingen. Deze hond mag niet worden ingezet voor de fokkerij.

Gebitsafwijkingen

De Rhodesian Ridgeback heeft evenals de wolf een scharend gebit. Dit betekent dat de ondersnijtanden net de achterkant van de bovensnijtanden raken en dat de onderhoektanden voor de bovenhoektanden liggen bij een een gesloten bek…

Lees meer

Navelbreuk (hernia umbilicalis)

Wat is een navelbreuk? Een navelbreuk ontstaat wanneer de buikwand op de plaats waar de navelstreng aan de pup vast zit (de navel) zich na de geboorte niet helemaal sluit. Een navelbreuk is zichtbaar als een zachte uitstulping…

Lees meer

Entropion/Ectropion

Bij entropion krult een gedeelte of het hele onderste ooglid naar binnen. De haren buiten op het ooglid kunnen dan de oogbol irriteren. Door het steeds bewegen van die haren over het hoornvlies kan beschadiging van het hoornvlies…

Lees meer

Cryptorchidie

Bij alle hondenrassen komt cryptorchidie voor. Cryptorchidie is een erfelijke aandoening waarbij één of beide testikels niet zijn ingedaald. Van cryptorchisme spreken we als één of beide testikels niet ingedaald zijn in het scrotum. Deze…

Lees meer

Allergische huidaandoeningen

Sommige Ridgebacks zijn gevoelig voor allergische dermatitis. Dat is een ontsteking van de huid ten gevolge van allergie. Soms is het ten gevolge van een auto-immuun afwijking. Soms ten gevolge van allergieën voor bepaalde voedingsstoffen…

Lees meer

Degeneratieve Myelopathie

Deze aandoening wordt (nog) met name bij Amerikaanse Ridgebacks gezien. Het is een chronische progressieve, pijnloze aandoening van het ruggenmerg die in de achterhand begint. Het begint meestal op een leeftijd tussen de 8 en 14 jaar…

Lees meer

Hypothyroïdie

Een trage schildklier bij de hond (hypothyreoïdie). De schildklier regelt de stofwisseling van het lichaam ofwel simpel gezegd de “activiteit” van de cellen in het lichaam. De schildklier produceert het schildklierhormoon onder…

Lees meer

Benige afwijking aan de staart 

De knikstaart is een aangeboren, erfelijke skeletafwijking die bij veel verschillende rassen aangetroffen kan worden. Bij een blokstaart beweegt de staart niet soepel. Een normale staart heeft lange smalle wervels …

Lees meer

Elleboogdysplasie (ED)

Elleboogdysplasie betekent letterlijk ‘elleboogmisvorming’ en wordt meestal aangeduid met de afkorting ED. Elleboogdysplasie is een afwijking aan de ellebooggewrichten waarbij de ontwikkeling…

Lees meer

Heupdysplasie (HD)

Heupdysplasie betekent letterlijk ‘heupmisvorming’ en wordt meestal aangeduid met de afkorting HD. Heupdysplasie is een afwijking aan de heupgewrichten waarbij de ontwikkeling van de heupen bij een jonge, opgroeiende hond niet normaal…

Lees meer

Early Onset Adult Deafness (EOAD)

Bij de Rhodesian Ridgeback zijn er documentaties bekend over het voorkomen van een overerfbare vorm van doofheid. Lijders van deze aandoening lijken in de postnatale ontwikkeling een normaal gehoor te hebben…

Lees meer

Dermoïd Sinus DS

De Rhodesian Ridgeback wordt geassocieerd met een aangeboren, erfelijke afwijking geheten de dermoïd sinus, soms ook wel dermoïd cyste genoemd. Overigens kan deze afwijking ook voorkomen bij andere hondenrassen. Het is …

Lees meer

A Rhodesian Ridgeback isn't just another dog...

It's a lifestyle!