Reply to this topicStart new topic

> Castreren Jonge Reu?
Midas
Gepost op: 01 Jan 2014, 14:32:24
Quote Post


Newbie
*

Groep: Members
Berichten: 3
Gebruikers nr.: 2715
Geregistreerd op: 20 Aug 2013



Hallo,

Ik heb een reu van 7 maanden oud en ben aan het nadenken of ik hem wel of niet wil laten castreren. Puur informatief ben ik op zoek naar ervaringen over het wel of niet castreren op jongere leeftijd. Daarnaast ben ik benieuwd naar jullie beweegredenen om een reu te laten castreren.

Alvast bedankt! Groetjes Marije
PMEmail Poster
Top
Mijn beste vriend
Gepost op: 01 Jan 2014, 23:33:50
Quote Post


Member
**

Groep: Members
Berichten: 88
Gebruikers nr.: 1436
Geregistreerd op: 18 Oct 2009



Hoi Marije,


Op welke leeftijd?

De trend om honden op steeds jongere leeftijd te laten castreren, het zogenaamde ‘early age neuturing’, is komen overwaaien uit de VS. Dit beleid wordt daar om redenen van geboortebeperking behoorlijk gestimuleerd. Soms worden pups zelfs al gecastreerd voordat zij het nest verlaten! Er zijn enkele voordelen verbonden aan dit vroege castreren. Zo heeft de reu bijvoorbeeld geen kans om al te mannelijk of hyperseksueel gedrag te ontwikkelen. Maar, zo zegt Tannetje Koning, castratie op zeer jonge leeftijd geeft een extra anesthesie risico doordat de nieren en lever nog niet optimaal werken bij dieren onder een jaar. “Natuurgeneeskundig gezien geeft het dus een ophoping van afvalstoffen die weer huidklachten of een minder goed werkend immuunsysteem kunnen veroorzaken.

Wilmy Verheul: “Dat getracht moet worden om een overschot aan honden te voorkomen is een feit. Om dat op deze manier te doen vind ik discutabel: hormonen hebben een grote invloed op het lichamelijk en geestelijk volwassen worden van een hond. Door castratie op een zodanig jonge leeftijd toe te passen ontneem je de hond de mogelijkheid om op een normale manier volwassen te worden. Je kunt je afvragen in hoeverre dat ethisch te verantwoorden is.”

Rudy de Meester voegt hier nog aan toe dat de honden in de VS procentueel niet minder problemen hebben dan de honden in Nederland. Hij vindt dat het daarom eerst eens goed bestudeerd moet worden voor er definitieve conclusies over getrokken worden. Ook hij plaatst echter de kanttekening dat hij het ‘persoonlijk kan waarderen wanneer een dier minimaal een zekere mate van volwassenheid bereikt’.

Tot slot moet worden opgemerkt dat het op vroege leeftijd castreren gevolgen heeft voor de ontwikkeling van het skelet van de hond. De groeischijven sluiten later waardoor de honden minder bespierd raken. Daarnaast groeien de jonge reutjes langer door in de hoogte. Er ontstaan dan langere, maar ook lichtere botten. Dit heeft ook effect op het uiterlijk; de honden zullen er enigszins slungelig uit gaan zien.

bij onderstaande link vind je het hele artikel over castratie. Het lezen waard.

http://www.charlotte-post.nl/?p=359

Groetjes,
Marja

PMEmail Poster
Top
maxje
Gepost op: 02 Jan 2014, 20:37:54
Quote Post


Advanced Member
***

Groep: Members
Berichten: 234
Gebruikers nr.: 53
Geregistreerd op: 25 Oct 2005



Ik heb een wedervraag; waarom zou je een reu castreren en niet gewoon een stabiele volwassen intacte reu laten worden, daar is toch niets mis mee?
Een teef die 2x/jaar loops wordt zonder dat er dekkingsplannen zijn heeft daar alleen maar last van én gezondheidsrisico's die zijn aangetoond (baarmoeder ontstekingen, schijnzwanger, borstklierkanker), én je moet haar gaan uitlaten op andere afgelegen plekken (als je een beetje rekening wilt houden met de rust in de lokale hondenpopulatie :-) ).
Een intacte reu kan een trotse waardige hond worden die zich ontfermt over zijn mensen en erf, en daarin een volwaardige levensvervulling kan vinden, mits je een goed partnerschap met hem opbouwt in zijn jongere jaren.

Als je niet gediend bent van zelfstandig reu-gedrag, waarom neem je dan een reu? Castreer je voor je eigen gemak? als er nog geen problemen zijn? maar dan is er ook geen reden!

Onze intacte reu had een perineumhernia, zou wel van een vergrote prostaat komen (hij was 9 en had een normale prostaat), en dus hoorde bij het protocol het voorstel meneer te castreren.....nee dus
een eenmalige chemische 'proef"castratie maakte een uiterst gedeprimeerd vloerkleedje van hem, hij zag de zin van leven echt niet meer in...
zo blij dat ik mijn trotse lieve reu zijn 2 ballen heb gelaten!!

hij is nu 10, hersteld van de operatie, hij ziet er nog steeds goed uit, is actief als het moet en lui als het kan, goed bespierd en slank van lijn, en vervult zijn taken in ons gezin met verve en plezier, we zouden niet anders willen.
Je komt er niet in bij ons zonder introductie van de baasjes, we kunnen altijd veilig over straat, het is prachtig te zien hoe hij observeert en handhaaft, en last van inbrekers hebben we echt niet! In hondenland een echte gentleman, de enige reu die alle teefjes respecteert (tot hun vreugde en opluchting), alle reuen majesteitelijk voorbij schrijdt, en al het nerveuze keffende grut met een boogje vermijdt. Collega RR's zijn de enige honden die hem wat meer interesseren, daar wil hij wel even rustig kennis mee maken..:-))

Hij was echt niet het grootste doetje uit het nest, maar geef een reu rust, stabiliteit en duidelijkheid in je gezin en omgeving en hij zal je in alles eer doen.

Elsbeth en max
PMEmail Poster
Top
Luuk
Gepost op: 03 Jan 2014, 11:03:22
Quote Post


Newbie
*

Groep: Members
Berichten: 44
Gebruikers nr.: 2655
Geregistreerd op: 27 Mar 2013



Elsbeth,

Ik begrijp je verhaal en in het geval van Max hebben jullie duidelijk een goede keuze gemaakt. Maar je kunt niet alle reuen over een kam scheren. Wij hebben altijd gezegd dat wanneer het ook maar enigszins mogelijk zou zijn Ace (15 maanden nu) ook niet gecastreerd zal worden. Echter begint hij nu na een korte kennismaking al zijn speelmaatjes voortdurend te berijden. Correcties van de andere honden hebben dan weinig nut, hij gaat 20 seconden later weer vrolijk richting de volgende poging. Dit zijn niet alleen teefjes maar ook gewoon reuen waarbij hij dit gedrag vertoont. Zowel honden waar hij al van pup af aan wekelijks mee speelt als honden die we in het bos tegenkomen met wandelen. Wij hebben een tijdje geprobeerd hem bij dit gedrag direct aan te lijnen en het spelen te stoppen in de hoop dat hij de connectie legt tussen het berijden en stoppen van het spel (een enthousiaste Ridgeback wil toch graag spelen), maar kennelijk is de drang te groot. Gaan nu toch maar in overleg met de DA de overweging maken om hem te laten castreren. Ben het wel met je eens dat een reu op voorhand castreren niet de voorkeur geniet.
PMEmail Poster
Top
maxje
Gepost op: 03 Jan 2014, 12:18:06
Quote Post


Advanced Member
***

Groep: Members
Berichten: 234
Gebruikers nr.: 53
Geregistreerd op: 25 Oct 2005



beste Luuk,
ik begrijp dat we geluk hebben gehad met onze Max, net als kinderen: je moet maar afwachten hoe je ze krijgt en wat gaat werken!
nog een tip om dit soort drive en gedrag wat bij te sturen: homeopathie.
elegante manier om balans te herstellen, ik gebruik het zelf af en toe bij Max en ben altijd weer verrast door het mooie resultaat.
er zijn algemene middelen, en er zijn specifiek individuele middelen (een DA zal je hond en jou (als observator van je hond) uitgebreid bevragen en dan een remedie kiezen die past bij jouw hond). Juist gedrag is goed te sturen!

en als ik dat zo lees kan Ace wel wat sturing gebruiken...
proef met chemische castratie (tijdelijke hormoonblokkade) kan je een idee geven hoe Ace zou zijn na castratie, zonder dat je het al gedaan hebt...
kan altijd nog, tenzij het gedrag al een tijd bestaat en zo belonend is geworden dat het is aangeleerd
dus voorlopig, tot er een oplossing/remedie is gevonden, beter gezelschap van andere honden te vermijden en bij uitlaten alleen veel hond/baas interactie te hebben: uitdaging, opdrachten, speuren, hindernissen, appeloefeningen, apporteeroefeningen....de truccendoos moet open!

sukses
elsbeth
PMEmail Poster
Top
Martine74
Gepost op: 04 Jan 2014, 22:57:14
Quote Post


Advanced Member
***

Groep: Members
Berichten: 123
Gebruikers nr.: 2658
Geregistreerd op: 04 Apr 2013



Ik heb een teefje, dus zulke mannenproblemen hebben we niet. Toch even een reactie... Niet álle teefjes hebben last van hun loopsheid. De mijne fietse er zo doorheen.
So far over mijn hond.

Reutjes... Reutjes met ballen roepen eerder agressie op bij andere honden. Lijkt me erg moeilijk om je eigen hond dan niet te laten reageren. Het lijkt me ook een logische reactie dat een hond dan reageert.
Vrienden van me hebben een ongecastreerde ridgeback. (Zou maar zo familie van Midas kunnen zijn, Hengelo?) Hij doet geen vlieg kwaad. Toch zijn er andere reutjes die meteen een rivaal in hem zien en hem te lijf gaan. De rr is dan helemaal ondersteboven omdat hij zonder pardon aangevallen wordt. Hij is dan al te laat om zichzelf te verdedigen. Ik heb 1x zo'n aanval gezien, mijn teefje was er ook bij, en ik zeg je, wij werden er niet blij van om te zien hoe die andere hond de rr te grazen nam. En níet stopte!
Ook als ik met mijn hond ga wandelen, en we komen andere mensen tegen, dan roepen ze van een afstand al of ze een teefje is, want als het een reutje is dan geeft dat problemen met hun eigen hond.

Mijn instelling is dat je niet hoeft te snijden in een gezond lichaam. Maar als er problemen (dreigen te) ontstaan, en je al narigheid voorziet, dan lijkt me castratie niet een no-go.
Zowel hond als ook baas moeten nog wel onbezorgd naar buiten kunnen en genieten.

Een chemische castratie om te kijken hoe de hond reageert lijkt me een optie om eens te onderzoeken.






Join de rhodesian ridgeback gelderland groep facebook.
Like de rhodesian ridgeback pagina op facebook
PMEmail Poster
Top
San
Gepost op: 10 Jan 2014, 11:27:20
Quote Post


Advanced Member
***

Groep: Members
Berichten: 162
Gebruikers nr.: 998
Geregistreerd op: 01 Apr 2009



Onze Antar was bijna 3 toen ik hem liet castreren.
Ik heb hem eerst chemisch laten castreren om te kijken of en hoe hij eventueel zou veranderen.
Antar was altijd erg makkelijk in omgang, zowel met reuen als met teefjes.
Van de een op de andere dag was hij veranderd. Ieder teefje die hij tegenkwam besprong hij en naar de meeste reuen werd hij erg vervelend.
Ik vond dit niet verantwoord, zeker niet omdat mijn kinderen ook met hem wandelen.

Na zijn chemische castratie kreeg ik weer mijn oude, vertrouwde kroeltje terug.
Ik heb hem dan ook definitief laten castreren toen de chemische castratie was uitgewerkt.

Succes met je beslissing.

Groetjes
Sandra
PMEmail Poster
Top
Bubba
Gepost op: 10 Jan 2014, 12:17:58
Quote Post


Member
**

Groep: Members
Berichten: 90
Gebruikers nr.: 2680
Geregistreerd op: 26 May 2013



Hi,

Wij hebben onze Bubba jong moeten laten castreren, hij was toen 8 maanden is nu inmiddels 10 maanden. Dit was eigenlijk meer een medische noodzaak. Bubba had hardnekkige voorhuidontstekingen, zo erg dat hij op een gegeven moment haast niet meer kon plassen. Na allerlei dingen te hebben geprobeerd hebben we toch maar besloten om hem te laten castreren.

De klachten zijn gelukkig nu allemaal over en hij is weer vrolijk en blij zoals hij voor de ontstekingen was.

Ik heb in de afgelopen maanden geen grote verandering gezien in zijn gedrag behalve dat hij kort voor de castratie ook erg gefixeerd begon te worden op bepaalde teefjes en zich meer als puber gedroeg (minder focus op de baasjes) dan nu na de castratie. Naar teefjes toe is hij gewoon weer de gezelligheid zelf, lekker spelen en geen rijgedrag meer. Verder lijkt hij ook wat meer gefocussed op ons.

Wat nu wel zo is, hij tilt zijn poot niet op met plassen en waarschijnlijk gaat hij dat ook niet meer doen nu hij gecastreerd is en het dus al niet deed voor de castratie. Maar dat weet ik niet zeker.

Tot nu toe heb ik geen nadelige dingen ondervonden.

Succes met het nemen van een beslissing, blijft altijd lastig.


--------------------
Groetjes Ursala en Bubba
PMEmail Poster
Top
Martine74
Gepost op: 10 Jan 2014, 17:01:30
Quote Post


Advanced Member
***

Groep: Members
Berichten: 123
Gebruikers nr.: 2658
Geregistreerd op: 04 Apr 2013



Piest hij ook niet tegen hagen aan, toch. Hier worden mensen al boos als een hond alleen maar naar een haag kíjkt!
PMEmail Poster
Top
Bubba
Gepost op: 11 Jan 2014, 09:33:31
Quote Post


Member
**

Groep: Members
Berichten: 90
Gebruikers nr.: 2680
Geregistreerd op: 26 May 2013



Hi Martine,

Dat is best een prettige bijkomstigheid. Zelf vind ik het niet erg dat hij zijn poot niet optilt alhoewel er anderen zijn die er vreselijk om moeten lachen. Ik vind het soms ook wel schattig staan. Mijn eeuwig puppy wink.gif



--------------------
Groetjes Ursala en Bubba
PMEmail Poster
Top
Django13
Gepost op: 19 Feb 2014, 15:50:05
Quote Post


Newbie
*

Groep: Members
Berichten: 1
Gebruikers nr.: 2778
Geregistreerd op: 18 Feb 2014



Voorop gesteld vind ik het onzin wat Elsbeth schrijft.
Dichtbij jezelf blijven dat is mijn motto.
Onze ridgeback hebben we met 1 jaar gecastreerd. Is ons goed bevallen. En ja voor het gemak. Wij hebben onze hond meestal los. Toen die wat ouder werd had ik geen controle meer als ie teefjes rook. Daarnaast erg veel last van rijgedrag en met andere niet gecastreerde reuen werd het naarmate die ouder werd niet beter op. Wij hadden geen doel met fokken. Ik ben een keer bij de dierenarts beland door een niet gecastreerde ridgeback die er dominant gedrag begon te ontwikkelen chemische castratie heeft ook niet geholpen nu zegt de eigenaar had ik m maar eerder laten helpen want hoe ouder hoe meer ze het dominante gedrag ontwikkelen.

Wij hebben een superfijne eerlijke ridgeback die nooit een andere hond wat doet goed bij me blijft. Wij wonen op de ruimte en voor vreemden is ie zeker nog waaks. Een stuk relaxter is ie geworden naar zn castratie.
PMEmail Poster
Top

Topic Options Reply to this topicStart new topic

 



[ Script Execution time: 0.0620 ]   [ 12 queries used ]   [ GZIP Geactiveerd ]

Skin Copyright © 2003 DigitalConfusion.com